On the wrists are
the traces of blood
On the eternal road,
I reached to the bosom of the mother
with two steps
You,the light of the souls,arise!
Read my name,
embellish the cradle
with your blueness
These are the traces of blood
not the strings of beads
not the amulets of the moon
I am a nude heaven
under the tree of knowledge
the cries of the old women and the children
I am either going or living
I am either the coffin of existence
or the womb of death
I am the last finger
and the funeral of life
This is the secret of me and the soil
Thin veins rotted in the nappies
and the glad tidings
and the laments
budded on the crosses
they were enshrouded
I am
sometimes the cradle
and sometimes the graveyard
|
|
Li ser zendan
rêçên xwînê
Li ser rîya bê dawî
Bi du gavî
gihîstim sînga dayê
Rabe ronîya rihan
Navê min bixwîne
bi sînahîya xwe
mehdîkê bixemilîne
Ev rêçên xwînê ne
ne rêzên morîyan
ne nivîstên hêyvê ne
Bin dara genim
bihusteke tazî me
qîre qîra jinepîr û zarokan
An diçim,an dijîm
An çardarê hebûnê
an kardanka mirinê me
Ez tilî ya pasîn
meyîta jîyanê me
Ev raza min û xwelîyê
Rehên zirav di quntaxan de rizîyan
û
mizgînî
û
sîn
li ser çarmîxan kulîlk dan
bi kefen hatin girêdan
Geh dergûs im (ez)
geh goristan
|
Kurdish poet, Sibel Akman |
